Vertrouwen

Ondanks het feit dat Nathalie werkzaam is zonder papieren, krijgt ze bij Xonar te maken met pittige situaties. Mishandeling, seksueel misbruik, autisme, verslaving. Nathalie: ‘Vooral gedragsproblematiek, kinderen uit verscheurde gezinnen. Ik trachtte zo goed mogelijk te helpen. Het gaf me een geweldig gevoel dat ik iets voor ze kon betekenen. Derhalve ging ik me verder verdiepen in de materie, wilde alles weten. Ik kan me ergens echt in vastbijten, zo zit ik in elkaar. In de beginfase deed ik nog veel op intuïtie. Later kon ik dat onderbouwen door mijn opgedane kennis en groeiende ervaring.’

Als flexkracht doorloopt Nathalie diverse afdelingen, ook de oudere leeftijdscategorie van twaalf- tot achttienjarigen. In een zogeheten driefasenhuis in Schinveld begeleidt ze jongeren van vijftien tot en met achttien jaar op weg naar zelfstandigheid en start ze met een gespecialiseerde opleiding. Na sluiting van het driefasenhuis als gevolg van bezuinigingen verkast ze naar Wiekerhonk in Heerlen. Daar solliciteert ze op vier interne vacatures, onder meer bij de autistengroep en de groep jonge tienermoeders. Aangezien ze al nauw betrokken is bij een traject voor pubers met gedragsproblematiek, kiest ze daarvoor. Nathalie: ‘De kinderen hebben al zoveel nieuwe gezichten gezien, dat ik het als een verplichting voelde aan het project verbonden te blijven. Je bouwt een vertrouwensrelatie op, daarop is alles gebaseerd. Je dient immers eerst vertrouwen te kweken voordat je überhaupt iets kunt ondernemen.’